Moja recenzja książki ----Franz Kafka ---- Listy do Mileny

   

Wydanie Listów do Mileny -Franza Kafki w 2025 roku , jest pierwszym, które zostało uzupełnione o korespondencję pisarza z Maksem Brodem oraz wybranymi felietonami Mileny Jesenskiej. Max Brod był przyjacielem pisarza, tym, który go nie posłuchał i wbrew złożonej obietnicy, wydał listy po śmierci  Kafki. To nieposłuszeństwo to najwyższa forma miłości.

Milena była początkującą dziennikarką i felietonistką, pisała, by zdobyć środki na utrzymanie. Jej małżeństwo było na tyle nieudane, że ojciec  umieścił ją na rok w szpitalu psychiatrycznym, w obawie, że popełni samobójstwo.

Chory, samotny, przewrażliwiony pisarz, neurotyk i introwertyk, pełen najrozmaitszych egzystencjalnych lęków ,znalazł w Milenie najbliższą osobę, powierniczkę sekretów. Snuł opowieści o swoich dziwnych snach, o obawie przed śmiercią i karze za to, że jest Żydem .Młodsza o dziesięć lat Milena napisała pierwsza. Był to mało romantyczny list z prośbą o pomoc w wydaniu jej kilku felietonów; za pieniądze uzyskane z publikacji chciała opłacić rachunki. Kafka odpisał, trochę znudzony bezczynnością, apatyczny, chory. Zaczęli korespondować, listy krążyły między Pragą a Wiedniem, coraz mniej konwencjonalne i bardziej osobiste. Wkrótce Milena stała się tą jedyną i wytęsknioną. Wytęsknioną tylko w listach, bo pisarz bał się podróży do Wiednia, pociągów, tłumu pasażerów, zgiełku, katastrofy kolejowej. To Milena dążyła do spotkania, doszło do niego  dwukrotnie, we Wiedniu. Spędzili razem tylko cztery dni w ciągu czterech lat znajomości.

A listy przychodzą codziennie, czasem nawet jest ich kilka na dobę; Milena pisała równie często. To była ich rzeczywistość- slowo pisane zastępowało bliskość fizyczną. Pisarz dobrze się czuł w tym nierealnym świecie, który stworzył. Szczęściem dla niego było czekanie na list, a jak go już otrzymał to nie otwierał przez kilka godzin..., potem pojawia się kolejny i kolejny...Twój Kafka, Oddany Franz, Twój.. tak podpisywał listy. Pisał o chorobie, relacjach z ojcem i siostrą, pracy w biurze, którą wykonywał z coraz większą niechęcią, o spotkaniach z nielicznymi przyjaciółmi, a nawet o sporadycznych i krótkotrwałych związkach z kobietami.

Listy do Mileny, to nie tylko listy miłosne, to historia dwojga ludzi, którzy byli sobie bardzo potrzebni. Korespondencję przerwała śmierć pisarza. Umarł z głodu, gdyż postępująca grużlica  gardła uniemożliwiała jakiekolwiek karmienie.

Milena zmarła w obozie w Ravensbruck.

Film Agnieszki Holland  Franz Kafka  bardzo polecam. Jest świetny artystycznie i warsztatowo!