Opera po polsku czyli Straszny Dwór

 Nikt z widowni gorączkowo nie szukał pań i panów z obsługi ,by kupić program i zapoznać się z librettem. Dorośli w pośpiechu nie opowiadali skomlikowanej fabuły .Wszystko jasne od czasów ośmioletniej szkoły podstawowej w której programie nauczania figurował taki przedmiot jak nauczanie muzyczne. Nie wiem jak jest dzisiaj ,ale śmiem mniemać ,ze gimnazjum kończą muzyczni i plastyczni analfabeci. .Jak jest inaczej to proszę mnie poprawić ,to tylko satysfakcja.
A wszystko to za sprawą wystawienia w Krakowskiej Operze w świąteczne wieczory "Strasznego Dworu" .Po wielu obcojęzycznych  z zagmatwanym do granic możliwości librettem  nareszczie coś swojskiego Opera .      ; polska ,klasyczna ,szlachecka ,akcja krótka ,arie znane. Wszyscy gratulowali dyrektorowi słusznego wyboru .Nie to ,abym chwaliła rozpasanie samowolę ,liberum veto inne szlacheckie przywileje. Mnie chodzi o klimat ,stroje ,lekki podtekst polityczny ,chwytany w mig przez współczesną publicznosc ,nagradzany brawami . Bo można straszny dwór ,czyli dwór w którym straszy potraktować dosłownie ,ale mozna też metaforycznie.
Wiem oczywiście ,że należę do mniejszej grupy ludzi zafascynowanej operą i może za częstoo niej piszę. Ale to właśnie tu jest takie małe miejsce ,gdzie mozna sobie pozwolić na otwartosć i szczerośc .