Jaka przynależność go określa...państwowa,terytorialna ,wyznaniowa?

Drohobycz ,miasto w zachodniej Ukrainie,położone wśród łagodnych wzgórz, pięćdziesiąt kilometrów od Lwowa ,blisko słynnego Truskawca ;miejsce urodzin,życia i tragicznej śmierci pisarza i rysownika Brunona Schulza.
Poetycko wyrafinowana proza nadała małemu ,żydowskiemu miasteczku,jakim był Drohobycz przed wojną ,koloru tkaniny ze sklepu bławatnego Schulza - ojca i zapachu odwiedzanych po skończonych lekcjach ,sklepów cynamonowych.W wysokich łopianach i pokrzywach porastających zapuszczone ogródki drohobyckiej biedoty odkrył Schulz pierwotne piękno przyrody i miejsce potajemnych schadzek tych bez domu i bez ziemi ,a z ogromnym głodem życia .
Drobny,nieśmiały ,chorowity ,nadmiernie wrażliwy żył skromnie dzieląc czas pomiędzy ponawiane kilkakrotnie studia we Lwowie i Wiedniu ,pracę w sklepie ojca ,a potem w drohobyckim gimnazjum jako nauczyciel rysunku.
Jego pisarstwo nie znajdowało uznania.Nie podobały się trudne metafory ,symbole ,brak konkretnej fabuły.
W Drohobyczu nie słyszano wtedy o  Prouście czy Kafce.
Nie podobały się tez jego rysunki ;mali mężczyżni i dominujace nad nimi posturą kobiety,niejednokrotnie z pejczykiem czy smyczą.Ale te inne ,aniołów gubiących pióra w locie nad uśpionym miastem,domki z rozświetlonymi szabasowymi świeczkami oknami ,czy ilustracje do bajek budziły uznanie i Schulz zyskał sobie pewnego rodzaju pozycję w mieście.
Mały zakompleksiony Żydek ,uczciwy człowiek ,wielki artysta.
W czasie wojny ,po zniszczeniu przez Niemców rodzinnego domu w drohobyckim rynku ,zamieszkał w wilii gestapowca Landaua ,jako człowiek do wszystkiego.Zyskał sobie przychylność córek Landaua ,bo pięknie rysował dla nich postacie z bajek.Rysował na papierze ,ale tez na mokrym tynku ścian dziecinnego pokoju.Powstał  trójdzielny cykl fresków.
Ale taka sytuacja względnego spokoju ,dla Żyda ,nie mogła trwać długo.Przyjaciele pisarze ,a przede wszystkim Zofia Nałkowska zorganizowali mu ucieczkę za granicę.Dzień przed jej terminem Bruno Schulz został zastrzelony przez gestapowca na ulicy Drohobycza ,kiedy szedł po przydziałowy chleb.Dostał dwie kule w tył głowy.Jego ciało przeleżało cały dzień na chodniku ,zanim pozwolono go uprzątnąć i pochować.
 
          Wojna się skończyła ,Drohobycz znalazł się w granicach Związku Radzieckiego ,a póżniej Ukrainy. O Schulzu zapomniano.Do czasu.
          Bo oto w 2001 roku izraelski Instytut Pamięci Jad Waszem  "przeniósł" ścianę z willi Landaua z freskami  do Jerozolimy.Bez porozumienia z władzami Ukrainy,Rozpętał się międzynarodowy skandal..Ukraina wszczęła śledztwo ,które zakończyło się w 2007 roku .A orzeczenie sądu było takie ;freski są własnością państwa ukraińskiego oddane w depozyt Izraelowi na dwadzieścia lat.Kiedy Ukraina wzmocni się gospodarczo ,freski wrócą do muzeum w Drohobyczu.I właśnie 17 listopada 2017 roku minęło owe dwadzieścia lat......
O Schulza upomina się Ukraina i Izrael.A on był Polakiem.I pisał tak pięknie po polsku.
Tak ,wiem ,Polska też się upomniała ,ale bardzo cichutko.