Latarnie umarłych

Uczestnicząc ,chcąc nie chcąc ,w politycznych sporach ostatnich miesięcy  , oglądając  wiadomości ,czytając prasę ,chciałoby się uciec  gdzieś  w spokojniejsze miejsce. I nie jest to moja myśl odkrywcza .Już  w 1835 roku Mickiewicz z Paryża  wołał :
O tym że dumać na paryskim bruku 
Przynosząc z miasta uszy pełne  stuku,
Przekleństw i kłamstwa , niewczesnych zamiarów,
 Za póżnych żalów ,potępieńczych swarów!

Bo co ma się stać , stanie się i bez mego udziału .Biernego , bo nie mam wpływu na nic .Może tylko na swoje życie.Ale też do czasu. Dlatego chciałabym dzisiaj napisać kilka zdań o człowieku , który z przeszłości Polski czerpał swoją siłę i wiedzę i który tą wiedzą  , w sposób bardzo przystępny dzielił się z czytelnikami. I nie tylko historykami ,znawcami przeszłości z urzędu i wykształcenia  , ale z każdym , kto chciał czytać jego ksiażki i słuchać jego wykładów dostępnych w wielu miejscach dla wszystkich.

Piszę tu o profesorze historii Michałe Rożku. Miał profesor swoją ukochaną kawiarnię w Krakowie , bo mieszkał  w tym mieście od zawsze.Kawiarnia ta znajduje się przy plantach  , niedaleko dworca i nosi nazwę " U literatów" Nie mylić z kawiarnią "Literacką" której niestety już nie ma. U tychże Literatów miał profesor swój stolik ,latem na zewnątrz w ogródku ,zimą w niewielkiej salce kawiarni. Każdy mógł przyjść ,usiąść przy stoliku profesora 
 najczęściej dostawiając sobie krzesło ,przysłuchiwać się rozmowom .Wystarczyło powiedzieć swoje imię i już. Mnie  tam kiedyś przyprowadziła koleżanka  , bo wydawało mi się ,że potrzebuję rekomendacji.Niepotrzebne były. Miał profesor niezwykłą charyzmę i dar zjednywania sobie ludzi najrozmaitszych profesji. A jak mówił ! Nie tylko o Krakowie i jego zabytkach ,których był niekwestionowanym pierwszym znawcą , ale o religiach  , filozofii i życiu. A wszystko to w sposób przystępny.Nie brakowało żartów ,czasami niecenzuralnych kawałów . Na mojej letniej trykotowej bluzeczce mam jego podpis ...narysowany flamastrem rożek księżyca. Na plecach  , na plecach ....
Od roku nie ma juz go z nami ...
Mam przed sobą jego książkę "Sekrety Krakowa" .Otwieram na stronie gdzie jest mowa o tzw. latarniach umarłych.Ich budowa wywodzi się z czasów kiedy w Krakowie pojawia się trąd , czyli z XIV XV  wieku. Wobec zagrożenia  budowano osobne szpitale dla trędowatych, leprozoria.Wprowadzenie tam chorego to smutny rytuał .Ubrany w zgrzebną szatę , z głową nakrytą kirem ,w otoczeniu rodziny wchodził w mury leprozorium by już nigdy za życia z niego nie wyjsć. Odprawiano mu też  symboliczny pogrzeb , ubierano w tzw. łazarzowe szaty i do ręki dawano kołatkę.
I właśnie obok tych szpitali wznoszono latarnie umarłych ,kształtem przypominające latarnie morskie ,tylko mniejsze.Tlącym się stale światełkiem ostrzegała  , by nie zbliżać się do tego miejsca.
W Krakowie do dzisiaj zachowało sie kilka takich latarni np.przy kościele św. Mikołaja ,przy ul Kopernika tzw . słup dębnicki przu ul. Konopnickiej ,czy kapliczka Boga Ojca przy starym cmentarzu podgórskim.
      Treśc właściwa mojej notki wydaje się nie mieć nic wspólnego ze wstępem .Ale tylko pozornie.
Chodzi mi o ostrzeżenie .Ostrzeżenie jako takie.Skoro umiano sobie radzić w średniowieczu ,dlaczego nie można tego zrobić dzisiaj.A przed czym? O ,przed wieloma rzeczami  ,które nam Polakom grożą. Każdy sam wie najlepiej .Dopóki brat przeciw bratu .... znamy to z historii ,a ona , jak wiadomo lubi się powtarzać .I na naszych oczach powtarza się ..
A przy okazji zachęcam do sięgnięcia do "Sekretów Krakow" profesora Rożka. Po Krakowie jak rok długi snują się wycieczki szkolne ,zagraniczne ,emeryckie ,integracyjne .Ciekawe czy w programie przewodnik ma wzmiankę o latarniach umarłych. Bardzo wątpię.