Książkę podzielił na rozdziały, które systematyzowały zbiory i pozwalały nie zabłądzić w gęstwinie informacji. I tak Książki, które nie są książkami - czyli gliniane tabliczki, zwoje papirusu i pergaminu, teksty wróżebne zapisane na kościach lub skorupach zwierząt, płócienne zwoje, którymi opasywano ciała do balsamowania, węzełki kipu. Książki z ciała i krwi- do ich oprawy wykorzystywano skóry zwierząt i ludzi. British Muzeum posiada książki oprawione w skórę kangura, a w archiwalnych zapiskach domów aukcyjnych z ostatnich stu lat można spotkać Mein Kampf w okładkach ze skóry skunksa, Kapitał w skórze boa dusiciela, a Moby Dicka w skórze wieloryba, Taka ciekawostka ; pewna arystokratka śmiertelnie chora na grużlicę, zapisała w testamencie swoją skórę wielbicielowi. Testament wypełniono.
Ostatnie dzieło napisane krwią pochodzi z XXwieku. Jest to tekst Koranu pisany, na życzenie Saddama Husajna. Przez dwa lata dyktator oddał ok.25 litrów krwi, by zrealizować swoją idee fix.
Kolejne kuriozum stanowią Książki szyfrowane czyli piśmiennictwo kodowane. Wielkim zwolennikiem takich zapisów był podobno Juliusz Cezar, a najdawniejsze szyfry można odnależć w Kamasutrze.
Odddzielną grupę stanowią Literackie mistyfikacje czyli przykłady kłamstw i oszczerstw w formie literackiej, podrabiane starodawne rękopisy; w tej grupie można odnależć sfałszowane Dzienniki Hitlera. Dalej to Dzieła sił nadprzyrodzonych czyli wypowiedzi mediów , podręczniki szamanów i alchemików, dzieła umożliwiające kontakt z siłami nadprzyrodzonymi, zapisy rozmów z aniołami i demonami...Ksiażki niezwykłych rozmiarów mieszczące się w dłoni lub osiągające wysokość dwóch metrów.
Autor zebrał najdziwniejsze książki na jakie trafił , wybrał te, które szokują,zaskakują i tworzą literacki fenomen. Każdej z nich towarzyszy ciekawa historia powstania.
Biblioteka szaleńca liczy 250 stron i jest bogato ilustrowana. Polecam, nie tylko miłośnikom literatury.
Brzmi szaleńczo!!!
OdpowiedzUsuńTrochę szaleństwa w życiu nie zaszkodzi.
UsuńWiele z tych ciekawostek poznałam jeszcze na studiach, ale zawsze warto poznać nowe i odświeżyć stare:-)
OdpowiedzUsuńjotka
Ja też słyszałam to i owo, ale lepiej się czyta, jak jest zebrane w jednej ksiażce.
UsuńTo z pewnoscia bardzo ciekawa ksiazka.
OdpowiedzUsuńStokrotka
Ciekawa na pewno, ale nie czyta się łatwo.
UsuńOch liviio...tyle ciekawostek poznaję u Ciebie, że pewnie się skuszę na znalezienie tej publikacji. Będzie super lekturka do podusi. Pozdrawiam pięknie.😀
OdpowiedzUsuńDo podusi nie bardzo, bo wymiary książki ciut duże.
Usuń😀😉
UsuńDobra recenzja, więc i książka będzie dobra...idę w to!
OdpowiedzUsuńIzydor
To w drogę!
UsuńAż zachęca do poszukiwania jeszcze innych możliwości dla edytorskich szaleństw.
OdpowiedzUsuńJ.Luk
Wszelkie szaleństwa mile widziane.
UsuńZawsze podziwiałam ludzi, którzy bezgranicznie potrafią się czemuś poświęcić. Jak nie umiałabym przez 10 lat gromadzić materiałów do książki. Już zbieranie materiał do pracy dyplomowej było dla mnie wyzwaniem, choć czas ten wspominam z rozrzewnieniem. Pozdrawiam Iwona Zmyślona.
OdpowiedzUsuńJak to dobrze, że się pojawiłaś! Ja też nie umiem systematycznie gromadzić materiałów, a do tego jestem niecierpliwa.
Usuń